![](https://www.mijngoudentraan.nl/wp-content/uploads/2019/11/header_5.png)
Blog
Granaatappelmeisje, Hadi Mohammadi & Neda Rastin Mehr vertaling: Jef Aerts
![](https://www.mijngoudentraan.nl/wp-content/uploads/2023/05/granaatappelmeisje--1024x1024.png)
Dit prachtige prentenboek gaat over een kleindochter die haar oma moet missen. Een mooi verhaal, prachtige zinnen en een verdieping voor het element tijd. De warme illustraties en rijke tekst maken het een fijn geheel om voor te lezen. Een boekenpareltje voor de thuis- en schoolbibliotheek en zeer geschikt voor de onder- en middenbouw. Maar ook voor dit boek geldt dat ik het me heel goed kan voorstellen dat je dit aan een volwassene geeft als erkennend cadeau. In deze blog licht ik een aantal zinnen uit.
‘Vier seizoenen geleden verliet oma ons huis.
Mama en ik bleven achter met de granaatappelboom.’
Met deze zinnen begint het boek en wordt tevens een belangrijk element voor de blijvende verbinding met oma weergegeven: de granaatappelboom. Deze boom groeit over het algemeen in gebieden met een middellandse zeeklimaat: wellicht een verbindend haakje voor sommige kinderen. Granaatappels staan symbool voor vruchtbaarheid vanwege hun vele zaden. Wellicht ook mooi om te benadrukken in de klas. Gedurende het verhaal komen allemaal herinneringen aan oma boven. Het meisje heeft nog wel de wandelstok van oma. Het meisje wandelt met de wandelstok het leven door dat verder gaat. Ze is op zoek naar oma.
‘Hoe kon oma nu weggegaan zijn zonder wandelstok? ‘
Dit verhaal biedt hele mooie aanhaakmomentjes voor kinderen om op gesprek te komen als ze daar behoefte aan hebben. De poëtische tekst laat veel ruimte voor kinderen om het verhaal aan te vullen en in eigen woorden te vertellen wat er gebeurd zou kunnen zijn met oma. Vul dit als voorlezer of meelezer eventueel aan met wat concrete taal. Dit kan kinderen helpen om grip te krijgen op het onderwerp.
‘In de lente bloeit de granaatappelboom weer. En met een mandje vol granaatappelpitten lopen mama en het meisje naar de plek waar oma nu ligt.‘
Mooi om bij deze tekst de kinderen even extra goed te laten kijken naar de plek waar oma nu is. De illustraties zijn aquarel-achtig, maar zeker duidelijk genoeg voor kinderen om er een begraafplaats in te ontdekken.
‘Eén zaadje ligt hier,’ hoorde ik oma weer fluisteren in mijn hoofd, ‘Maar duizend zaadjes groeien in jullie.’
Het leven dat doorgaat met diegene die je mist voor altijd bij je: in warme herinnering. Dat wordt door dit prachtige verhaal zeker benadrukt, Het boek ademt warmte en geeft een zomerse gloed mee aan het verhaal. Door het hele schooljaar heen geweldig om voor te lezen. En ook kan zonnig weer een mooi inhaakmoment zijn voor jou als leerkracht om dit boek voor te lezen, centraal te zetten en eventueel de symboliek uit te lichten. Ik merk zelf dat een bepaald seizoen me aan een bepaald boek doet denken. En dit verhaal heeft een zomerse gloed over zich.
‘Ik ben een granaatappelmeisje, net als oma.‘
Een extra mooi weetje over dit boek
Dit boek kwam tot stand binnen het project “Read with me”, dat Iraanse kinderen in moeilijke maatschappelijke omstandigheden of in geïsoleerde gebieden in contact brengt met bijzondere (prenten)boeken. Granaatappelbomen komen veel voor in Iran.
Tips voor in de klas
- Ieder kind een granaatappelpitje. De zintuigen worden in dit verhaal benadrukt: het meisje voelt de warme handen van oma, de bladeren roken naar haar handen. De zintuigen van de kinderen kunnen extra geprikkeld worden door te zien uit hoeveel pitjes een granaatappel bestaat. En als iedereen een pitje heeft kan dit geproefd worden. Of laat de kinderen nadenken waar zij het granaatappelpitje zouden willen planten.
- Granaatappel. Laat de kinderen een granaatappel zien na afloop van het verhaal. Vertel dan nog een keer de symboolzin: ‘Eén zaadje ligt hier,’ hoorde ik oma weer fluisteren in mijn hoofd, ‘Maar duizend zaadjes groeien in jullie.’ Wat heeft dat volgens de kinderen te maken met de granaatappel?
- Blijvende herinneringen. Samen nadenken over de herinneringen die overblijven wanneer iemand overleden is. Misschien zijn er kinderen die een herinnering willen delen.
- Laatste afbeelding. Op de laatste afbeelding zien we het meisje onder de bloeiende boom staan. Je kunt deze afbeelding kopiëren en de kinderen gedachten en herinneringen voor het meisje laten bedenken. Stimuleer ze om ook een gedachte over het nu te laten formuleren. Je verplaatsen in het granaatappelmeisje, een mooie vorm om je te verplaatsen in een ander. Deze afsluitende zomerse illustratie leent zich ook heel goed voor het neerzetten in de klas met daarbij bijvoorbeeld een kaarsje of met briefjes erbij om namen of herinneringen op te schrijven.