‘Mama, ik hoop dat je negenennegentig wordt!’ We kijken de royal wedding en terwijl Prins Philip in beeld komt, vertelt de voice over zijn leeftijd: zesennegentig jaar! Ik zie de ogen van Madé groter worden. Hij wil blijkbaar maar al te graag dat zijn eigen moeder deze leeftijd gaat overtreffen en komt met het bijna-honderdtal als ultieme leeftijd voor mij. Ondertussen check ik even wat rekenvaardigheden in mijn hoofd en besef dat hij enorm vooruit is gegaan. Begrip van meer-minder: check. Tellen over het tiental: zéker check.
Deze blog is verschenen op “Club van relaxte moeders” en is daar verder te lezen.
Op basis van de rouwfasen van Elisabeth Kübler-Ross is er een mooie ordering aangebracht in de gedichten. Deze ordening benadrukt mijns inziens niet dat een rouwproces in voorspelbare fasen verloopt: wel erkent het de verscheidenheid aan emoties en gedragingen tijdens het integreren van een verlies in het levensverhaal.
De klas als familie: de plek waar je bij elkaar hoort. Dit is een warm verhaal dat kan dienen als aanhaker voor veel gesprekken, inzichten en Gouden levenslessen.
