Een tijdje geleden benaderde Emmely Kokshoorn me omdat ze voor haar opleiding een magazine ging schrijven over ‘Angst voor de dood’. Ze heeft verschillende mensen geïnterviewd en kwam zo ook bij de rol van het onderwijs uit. En zo heeft de missie van Mijn gouden traan ook een plek in dit magazine gekregen.
Op basis van de rouwfasen van Elisabeth Kübler-Ross is er een mooie ordering aangebracht in de gedichten. Deze ordening benadrukt mijns inziens niet dat een rouwproces in voorspelbare fasen verloopt: wel erkent het de verscheidenheid aan emoties en gedragingen tijdens het integreren van een verlies in het levensverhaal.
De klas als familie: de plek waar je bij elkaar hoort. Dit is een warm verhaal dat kan dienen als aanhaker voor veel gesprekken, inzichten en Gouden levenslessen.
